Een boodschap voor ieder die er zich door geraakt voelt…
Een boodschap aan de mij in jou en de jou in mij ūüôŹ

Sorry…

Het spijt me…

Voor alle keren dat ik jou niet zag voor wie je was, maar voor wie ik dacht dat je was bekeken door de bril van mijn angsten.

Voor elke keer dat ik mijn waarheid boven de jouwe poneerde en niet in staat was om jou de erkenning te geven die je zo nodig had.

Voor elke keer dat ik het ergste verwachtte en geen vertrouwen in je had. Ik weet nu dat ik je toen in een cyclus van herhaald geweld of grensoverschrijdend gedrag vastketende…

Voor de pijn die je gehad moet hebben elke keer dat ik je minimaliseerde tot je gebreken.

Het spijt me dat ik uit mijn eigen gekwetstheid dingen zei of deed waardoor jij je onveilig en niet geliefd voelde.

Voor elke keer ik te trots was om mijn eigen fouten toe te geven en ik liever afstand van je hield omdat de confrontatie te pijnlijk was.

Voor elke keer dat ik schrik voor je had… het was mijn eigen projectie van oude pijnen en ervaringen die ik toen in jouw schoenen schoof.

Voor elke veralgemening, elke roddel, elk oordeel over jou, waardoor ik jouw waarde ontkrachtte.

Voor elke keer dat ik er in faalde om mijn grenzen duidelijk aan te geven, omdat ik mijn ruimte en verantwoordelijkheid niet helemaal kon omarmen en ik zo ongewild jou de onuitgesproken toestemming gaf om over mijn grenzen te gaan…

Voor elke keer dat ik bewust of onbewust het dader- slachtofferschap, het spel van macht in stand hield door niet in mijn volledige kracht te staan.

Voor de pijn die jij ervaren moet hebben door het niet gehoord, gezien en begrepen voelen, het gestigmatiseerd zijn tot een kenmerk dat niet eens je grootste en zelfs jouw persoonlijk minst geliefde was.

Hét spijt me dat ik je zo onbewust mee gevangen hield in die energie en je de kans op groei, echte verbinding met mij ontzegde.

Het spijt me voor de keren dat mijn pijn en angst zo groot waren dat ik niet meer in staat was om de jouwe te zien.

Het spijt me dat ik je onwelkom deed voelen of minderwaardig aan mij.

Ik wil je nu laten weten dat ik je zie, precies zoals jij bent, dat ik je waarde erken, ongeacht je gedrag, dat ik oprecht meeleef met je pijn en frustraties en dat ik het je uit de grond van mijn hart gun om je daarvan te bevrijden.

Ik gun jou je stralen, je eigenheid, je verschillen met mij en ik koester de gelijkenissen…

Ik zeg je sorry, ook in naam van mijn voorouders en al degenen die op dit moment nog niet in staat zijn om de waarheid te zien zoals ze is…omdat ze zelf nog lijden.

We zijn allen één
De één niet meer of minder dan de ander
Er is ruimte voor ons allemaal, ook voor onze verschillen
Ik wil graag leren van jouw visie en wil heel graag de mijne met je delen

Laten we onszelf en elkaar nu voor eens en voor altijd verlossen van het wiel van karma…

Laten we de volwassenheid van onze ziel omarmen en het onze eerdere, jongere zielenversies vergeven .

Laten we ten volle erkennen dat het een fase was, een kinderziekte, groeipijnen, een gebrek aan kennis en vaardigheid…

Laten we de spons vegen over het verleden en helemaal opnieuw beginnen…

Laten we weer gewoon leven…vanuit een dieper weten dat we waardevol zijn…

Laten we de liefde volop vieren en delen met elkaar.

Laten we elkaar bedanken voor de spiegels en ze aanwenden om dichter bij elkaar en vooral ook bij onszelf te komen…

‚̧